Een Travellerspoint blog

I'M IN IBIZA B****!

sunny 25 °C

iHola cariños!

Tijd voor een verslag van de ESN Ibiza Trip 2012! Eerst wil ik de 30-plussers even waarschuwen dat ze dit verslag misschien beter even overslaan, aangezien de helft over feestjes zal gaan en u misschien een verkeerd beeld van mij zal krijgen.. Iedereen weet dat ik normaal niet van feestjes houd ;)

Deze trip werd opnieuw georganiseerd door het Erasmus Student Network, maar deze keer voor heel Spanje. Uiteindelijk zijn er 16 verschillende ESN’s meegegaan en wel 2500 studenten, afkomstig uit heel de wereld.

De trip begon dinsdagavond, 1 mei. Met een volle bus, 50 mensen, van Gandía naar de ferry in Valencia. In de tijd dat je van Gandía naar Ibiza reist zou je in feite al in Brussel een kop koffie kunnen zijn gaan drinken en terugvliegen. Na 12u in totaal geloof ik, zijn we aangekomen. De boot zelf was super luxueus! Omdat we als eersten op de boot mochten (en daarna 2u moesten wachten voor we konden vertrekken, aangezien 2500 mensen over hetzelfde mini-bruggetje moesten) konden we de relax-zetels in First class bemachtigen. We bleven er echter niet te lang hangen, want eens de boot vertrok begon het eerste feestje op het dak. Koud, winderig, maar AWESOME! Nog nooit zoiets meegemaakt.

Om 5u ’s ochtends aangekomen bij Ibiza Jet Appartments in Playa d’en Bossa. Ik deelde een appartement met Ezgi, Ekin en Ates (Turkije), Zoli (Hongarije) en Emeline (Frankrijk). Uiteindelijk waren er maar 2 slaapkamers en 2 zetels. De mannen, charmant als ze hier allemaal zijn, sliepen op de zetels. Daarnaast ook een ruime badkamer en een mini-keukentje.

De volgende ochtend konden we al naar de hippie-market als we wilden, maar buiten Emeline is niemand van ons wakker geraakt. Tegen de middag zijn we naar het strand getrokken, waar het bikini-weer bleek te zijn. Een verrassing, want ze voorspelden koudere temperaturen voor Ibiza dan voor Gandía, en in Gandía kon je nog niet aan het strand liggen. Het blijkt iets te maken te hebben met vochtigheid in Gandía. Na een beetje relaxen zijn we inkopen gaan doen voor de week in de Carrefour. Aangezien ik na de Belgische avond gebombardeerd ben tot superkok heb ik de leiding over de keuken gekregen (zolang dit nu maar geen patroon voor heel mijn leven wordt..). Elke dag tegen 16u begon de poolparty, steeds in een ander thema. Vandaag flagparty. Iedereen in de kleuren van zijn/haar land :-) Nationalistisch als ik ben had ik natuurlijk niets om aan te trekken. Maar het was een leuk feestje. ’s Avonds klaarmaken voor de school-party in de grootste discotheek van de wereld: Privilege. Goede student als ik ben had ik natuurlijk opnieuw niets om aan te trekken.. Black & white could do. De discotheek zelf vond ik maar niks, er was wel een cool zwembad in het midden, maar ik heb alles tezamen ongeveer 2u moeten wachten op een drankje.

Donderdag zijn we naar een prachtige baai getrokken, Cala d’Hort. Volop genoten van de zon en leuke foto’s gemaakt. Ik wou er niet meer weg eerlijk gezegd. Na een typische broccoli met patatjes en bechamel tijd voor de volgende party: white/foam-party. Deze discotheek (Eden) was veel gezelliger en we hebben heel wat afgelachen met een dronken Ezgi en Ates! Ik ben niet gebleven voor het schuim, die kwam pas tegen een uur of 5. De volgende dag bleek dat er 2 van Gandía naar het ziekenhuis zijn gevoerd, eentje dacht dat je in het schuim kon springen zoals in een zwembad en had een opengescheurde kin, de andere had zoveel schuim ingeademd dat ze het weer moest overgeven. Nice concept, die foam parties ;)

De volgende dag stond er een bezoek aan Eivissa (Ibiza) – stad op het programma. Het is een gezellig stadje met een oud kasteel op de top. Het was wel wat bewolkt. Na het bezoek aan het kasteel zijn we een beetje gaan shoppen, mooiste schoenen ooit gekocht :-) En dan ben ik toch geplooid en mijn bed ingekropen. 4u slaap per nacht begon te wegen. Ondertussen vond de Hawaï-poolparty plaats beneden. Daarna was het al tijd voor het volgende feestje; pyjama party! Eindelijk had ik een leuke outfit, haha. De discotheek was deze keer maar 5 minuten van onze appartementen verwijderd, in Space. Jammer van die slechte muziek heel de tijd (minimal), toch mijn mening.

De laatste dag dan! Zaterdag zijn we met de boot naar Formentera getrokken, een eilandje naast Ibiza. Daar hebben we met z’n 5’en een auto gehuurd en het eiland verkend. Het heeft enkele prachtige baaien met helder blauw water. Het was leuk maar het was aan het regenen en we hadden niet meer dan shortjes en slippers bij dus heeft de helft van de groep een zware verkoudheid opgelopen, waaronder ik natuurlijk. Eindelijk thuis mezelf toch nog even proberen redden met een siesta, maar helaas. Ze hebben me toch nog overtuigd mee te gaan naar de laatste discotheek, Paradise, waar de ESN water party plaatsvond. Ook nu kwam het water pas tegen een uur of 5. De zaal had verschillende verdiepingetjes, een soort podia. Op de hoge viel het water als regen uit de lucht (very sexy effect..) en enkele lagere zones werden gevuld door fontijnen. Heel jammer dat ik er niet in kon!! Maar dan zou ik nog zieker worden. Ook de muziek was veel beter, een beetje bootymusic hier en daar.. ;) Echt een super super geslaagde laatste avond.

Het was echt een onvergetelijke trip, ik raad iedereen die in Spanje op Erasmus gaat aan om dit mee te doen! Ibiza is een eiland als geen enkel ander. En zoals jullie lezen is er ook wel meer te doen dan feesten ;-)

Besos!

Helen

Geplaatst door ElenaMaria 9:47 Gearchiveerd in Spanje Reacties (1)

Belgian dinner

sunny 20 °C

iHola cariños!

Voor ik aan de Ibiza-trip begin wil ik toch nog eerst wat vertellen over mijn Belgisch dinertje :-) . Na alle Turkse, Roemeense, Italiaanse, Hongaarse, Mexicaanse, … etentjes wou ik iedereen er van overtuigd krijgen hoe heerlijk onze Belgische keuken is. Een hele opdracht, want voor ik in Spanje aankwam kon ik niet meer dan dingen in warm water steken en wachten tot ze gaar werden.

Toen ik dus eind april terug naar België ben gekomen voor een weekendje heb ik adviezen gesprokkeld bij mama. Met een hoop papier vol notities, stoofvleeskruiden, laurier, kinnekessuiker, donkerbruine suiker, speculaas, peperkoek, een hoop chocolade en €20 minder door een te zware koffer ben ik terug naar Spanje gekeerd. Mijn uiteindelijke menu:

- Perzikjes met tonijn, asperges in een hamrolletje, witloof-appelsalade
- Stoofvlees met mosterd en bier (Leffe!), appelmoes, wortelpuree, Gentse Waterzooi en rozemarijnaardappeltjes uit de oven
- Chocolademousse, rijstpap met onze typische suiker
- De meegebrachte speculaas, peperkoek en mignonnettes
- Proevertjes Mort Subite kriek en framboos, en blonde Leffe

Dinsdagmiddag, na het lenen van mixers, maatbekers, …, ben ik begonnen met de desserts. Het begon niet goed want ik kreeg het schuim van de chocolademousse niet dik en het eindresultaat was dus veel te slap. De koelkast heeft er gelukkig uiteindelijk toch nog een luchtige mousse van kunnen maken (ik hoor jullie zeggen, dat hoort zo, maar hij was echt veel slapper dan die van in de filmpjes) de chocolademousse was volgens mij het hoogtepunt van de avond!

’s Avonds hebben mijn liefste flatgenootjes Franzi en Saioa me samen met Adrian geholpen om alle groenten te snijden voor de Gentse Waterzooi (en dat waren er VEEL). Tegen 1u ’s morgens (+/- 4u later) was de Gentse Waterzooi , appelmoes en ook het stoofvlees met mosterd en bier gekookt. En iedereen kreeg al terug honger van de lekkere geur, een positief teken! :-)

De dag zelf heb ik nog een rijstpap gemaakt, perfect gelukt met de juiste klopper die ik nog heb weten bemachtigen, en zijn de Colombianen me nog komen helpen voor de wortelpuree, rozemarijnaardappeltjes en de salade.

Het was een heel leuke avond. Ik genoot er van om iedereen zoveel te zien eten! Vooral het stoofvlees was heel populair, 2 kilo vlees in een hik en een wip op. We waren met 16 personen trouwens. Uiteraard was niet alles zoals mama het maakt, maar gelukkig wisten mijn gasten niet hoe het dan wel of niet moest proeven en hebben ze er allemaal van gesmuld en me overladen met complimenten. Een onvergetelijke herinnering, deze avond :-)

Besos!

Helen

Geplaatst door ElenaMaria 9:03 Gearchiveerd in Spanje Reacties (0)

Easter holidays

de puta madreee

rain 10 °C

iHola queridos!

Het is een drukke vakantie geweest. Op 1 april is Jella aangekomen, maar ik had nog school tot woensdag (en examen! Dat heel goed ging, gelukkig). Vanaf woensdag zijn we er dus in gevlogen ;) woensdag vond er een evenement plaats georganiseerd door studenten van de universiteit: “Paellas 2012”. Zoals de naam al doet vermoeden was het een paellafestijn! In verschillende groepen kreeg iedereen de kans om zijn eigen paella te bereiden. Helaas regende het pijpenstelen (derde dag in de 2 maanden die ik toen in Spanje was, dus dikke pech), maar het was heel gezellig. Onze 2 gigantische paella pannen werden bereid door een van mijn Colombiaanse vrienden, Leo. Hij kent er wel wat van! Daarna ben ik tante Veerle en Dave gaan ophalen aan het station, want ook zij kwamen een paar daagjes genieten in Gandía. De volgende dagen hebben we doorgebracht met bezoekjes aan Gandía, Valencia, en gelukkig zat er toch ook 1 dagje strand in. Het weer is nog nooit zo lang slecht geweest. Het klikte goed tussen Jella en mijn flatgenootjes dus dat was ook heel leuk.

De laatste woensdag van de vakantie ben ik dan met Franzi richting Pamplona gereisd. Het was een reis van ongeveer 9 uur. Ons ander flatgenootje Saioa woont in Pamplona, dus zij had ons uitgenodigd in haar huis. We wisten al dat ze een hele planning had opgesteld, maar niet dat het zo zwaar ging zijn! Na onze aankomst rond 18u hebben we al meteen een stadswandeling gemaakt in Pamplona van 4 uur. Pamplona is een hele mooie, oude stad met veel kleurige huisjes, oude stadswallen, vele tapasbars (al heten tapas hier “pintxos” en geen tapas). Het is trouwens ook de stad waar “San Fermines” plaatsvindt, het festival van de stierenrace. Het vindt plaats van 6 tot 14 juli geloof ik. Helaas moet ik dan werken (althans ik hoop dan te werken..). Bij het thuiskomen stond al direct een typisch gerecht voor ons klaar: Tortilla de patata. Dat is een soort omelet van eieren met aardappelen en ajuin, en soms ook paprika. De familie van Saioa is echt super!

De volgende dag er weer uit voor 6 uur, want we moest om 7u in het busstation staan om de bus te nemen richting Bilbao. Het regende helaas pijpenstelen en het was ijskoud. Ik had gelukkig een winterjas gekregen van de mama van Saioa, aangezien de mijne gestolen is in Córdoba in februari. Na een lekker ontbijtje in Bilbao kwam een vriend van Saioa ons ophalen om enkele dorpjes te bezoeken in de buurt van Bilbao. We hebben een vissersdorpje gezien dat in de zomer waarschijnlijk heel gezellig is. Na een mosto (druivensap met ijs en een olijfje er in) zijn we doorgegaan naar Gaztelugatxe, waar we naar de top van een schiereilandje wilden klimmen. Het was daar heel mooi. Helaas zijn we niet kunnen afdalen tot aan de zee om dan het eilandje te beklimmen, want het was te modderig en we gleden constant uit. Na een laatste kustdorpje (waar ik door de regen ook de magie niet meteen van in zag, helaas) zijn we teruggekeerd naar Bilbao. Saioa is vorig jaar op uitwisseling in Malta geweest, en heeft daardoor vrienden over heel Baskenland. We hadden daarom met hen afgesproken, zodat zij ons konden gidsen. Bilbao heeft een mooie maar kleine historische kern, met schattige gekleurde huisjes, net als in Pamplona. Daarnaast is er natuurlijk ook het Gughenheim. We zijn er helaas niet binnen geweest (te weinig tijd, geld, en volgens Saioa niet de moeite). Er was ook een winkel genaamd “La belga”, daar moest ik natuurlijk een foto van hebben ;).

Vrijdag hebben we het een beetje rustiger aan gedaan. We hebben kennis gemaakt met enkele vriendinnen van Saioa en zijn ook op bezoek gegaan bij haar tante, waar we hebben mogen proeven van een typische Baskische drank gemaakt van anijs en myrtille. Sterk spul, 20%. Na een uitgebreide maaltijd thuis zijn we de bergen ingetrokken met Saioa’s familie. We bezochten het klooster van Roncesvalles, een knooppunt op de weg naar Santiago de Compostela. Op de terugweg zijn we even gestopt bij de oma van Saioa, echt een zalige Spaanse oma!! Er stonden al verschillende bordjes klaar met jamón, koekjes en chocolade en nog meer Mosto. We hebben heel wat afgelachen met haar en op het einde werden we zelfs uitgenodigd om bij haar te komen logeren tijdens San Fermines. Ik hoop dat ik haar nog eens mag ontmoeten! :)

De volgende dag zijn we de trein op gestapt richting Vitoria. Daar ontmoetten we een vriend van me die ik heb leren kennen in Spanje 2 jaar geleden. Hij woont daar en was dus de perfecte gids. Hij kon ons alles vertellen, tot in de details. Vitoria is ook een stad met veel cultureel erfgoed. Tussendoor zijn we gestopt voor pintxos, want dat moesten we toch eens geprobeerd hebben (alsof we nog niet genoeg tapas eten in Gandía..)! Van Vitoria zijn we dan door gereisd naar Eíbar, waar nog een vriend van Saioa woont. Hij had voor ons gekookt en daarna zijn we nog enkele mooie plekjes gaan bezoeken, waaronder een prachtige basiliek en nog een kustdorpje. Wel speciaal, die badplaatsjes hier, strand met bergen begroeid met bos er naast. We zijn ook even gestopt bij de caravan van de ouders van Jon, waar we mochten kennismaken met de zoveelste supersympathieke Spanjaarden. Overal waar je komt wordt je hier meteen uitgenodigd om te gaan zitten, iets te eten, iets te drinken, en zijn mama heeft zelfs onze nagels gelakt! Ongelofelijk. We zijn ook hartelijk uitgenodigd om op vakantie te komen in de caravan. Daarna weer terug naar Eíbar, want we moesten ons klaarmaken voor het diner en feest die avond. Eíbar is een leuk dorpje, maar de feestjes vallen toch niet te vergelijken met die van Gandía ;).

Na een uur of 3 slapen zijn we weer op de bus gestapt richting Pamplona. In de namiddag zijn dan ook Ezgi, Ekin, Ates, Gabriel en Zoli (vrienden uit Gandía die ook een tripje aan het maken waren) op bezoek gekomen. De mama van Saioa had voor ons allemaal een typische Baskische maaltijd gekookt. Asperges, artisjok, stokvis met paprika, kip, rijstgebakjes, worstjes, kaneelgebak, … We werden weer dik verwend! Daarna zijn we met z’n allen naar een Japanse tuin in Pamplona getrokken. Na het trotseren van een storm, het avondeten en een moeilijk afscheid zijn we dan weer teruggekeerd naar Gandía. Om 8u ’s morgens waren we uiteindelijk thuis.

Besos!

Geplaatst door ElenaMaria 0:07 Gearchiveerd in Spanje Reacties (0)

Tha boooomb!

Las Fallas de Valencia

sunny 25 °C

iHola chicas y chicos!

Wat een zot weekend! Het begon allemaal op donderdag. Aangezien Lies te laat aankwam om nog een trein naar Gandía te nemen, besloten we met een paar vrienden een auto te huren. Het was dit weekend “Fallas” dus we hadden verlof van donderdag tot dinsdag.

Dus trokken we donderdagmiddag naar Xátiva, op zo’n 40 km ten westen van Gandía. Het was een prachtig ritje door de bergen (bergen, historische dorpjes, kust, grote steden, deze regio heeft het echt allemaal) met een aantal panorama-stops en niet te vergeten een stop om wat appelsienen te plukken in één van de honderden appelsiengaarden! In Xátiva bevindt zich een indrukwekkend paleis/slot/kasteel op een berg. De temperatuur is inmiddels flink gestegen hier, dus het was me wel een wandelingetje. Jaja, ik weet wat jullie denken :-) ik en wandelingen.. Uiteindelijk zijn we toch boven geraakt en een kijkje genomen in de vele torens en tuinen, waar je natuurlijk een prachtig uitzicht hebt over de stad.

Daarna richting Valencia voor het avondeten. Voor de eerste keer konden we de Fallas bewonderen. Even een korte uitleg over dit feest: “Fallas” zijn beelden gemaakt van hout met een laag polyester er over heen. Tijdens dit weekend bevinden er zich ongeveer 600 van deze beelden over heel de stad Valencia (alsook in verschillende andere steden in de Comunidad Valenciana – in Gandía waren het er 23). Elk beeld is gemaakt door een “casal faller / comisión fallera”, een groep van mensen die samen beslissen een falla te maken. Hun commissie krijgt een naam en een wapenschild. Aangezien het duurste beeld vorig jaar een prijskaartje droeg van zo’n €600 000 kan je wel raden dat deze organisaties veel geld bijeen moeten krijgen. Dit doen ze door verschillende benefiet-acties, bijvoorbeeld paella-avonden. Op vrijdagavond en/of zaterdagochtend (het feest duurt van vrijdag tot maandagavond) wordt de winnende falla gekozen. Er zijn prijzen voor de fallas infantiles (voor de kindjes) en gewone fallas.

Elke dag om 14 uur vindt de “Mascleta” plaats, vuurwerk overdag. Je kan er uiteraard niet veel van zien, maar wel van horen en voelen. De straten lopen tegen 12 uur vol om zo dicht mogelijk bij de Plaza del Ayuntamiento te komen om de knallen te kunnen voelen. Op zaterdag en zondag om 15u30 begint de processie waarbij door elke casal faller bloemen geofferd worden aan de Maagd Maria op de Plaza de la Virgen. Daar is een gigantisch houten beeld opgezet met enkel het hoofd van Maria, de rest van haar lichaam moet dan bedekt worden met de geofferde bloemen. Dit wordt gedaan door behendige caballeros. De processie gaat doorheen heel de stad. Elke casal faller heeft dus een plekje in de optocht. Vooraan loopt een man met het wapenschild, daarna vrouwen, mannen en kinderen (zelfs pasgeborenen) in traditionele klederdracht. Van een local hebben we vernomen dat zo’n kleed minimum €800 kost. Het zijn dus zij die geld hebben die in deze stoet lopen. Er is ook steeds een koningin van het vuur, een koningin van de falla en nog 2 die ik me niet meer herinner, die minimum €3000 betalen om koningin te zijn. Ja, het viel me best op hoe weinig er tijdens dit feest te merken valt van de crisis. Overal knallen bommen van elk formaat op elk moment van de dag (kindjes die nog maar net lijken te kunnen lopen leren hier van hun ouders al hoe ze bommetjes moeten afsteken), elke dag van de maand een 5 minuten durende Mascleta om 14u en elke avond van het weekend om 01.00 een verbazingwekkende vuurwerkshow van minstens 15 minuten: dat lijkt me een hoop geld. Maar feesten gaat in Spanje boven alles! Op zondag vindt het grootste vuurwerk plaats tijdens de “Nit del Foc”, de nacht van het vuur. Op maandag worden de fallas dan één voor één verbrand. (Om een idee te krijgen: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=0JoMTcmkVF8#!)

Terug naar donderdagavond, lekker gegeten in een tapasbarretje en dan naar de luchthaven. Blij om Lies te zien! Na de thuiskomst toch nog even naar een feestje want mijn Colombiaanse vrienden hadden beloofd om me nog wat meer merengue te leren. Super leuke avond natuurlijk :-)

Vrijdag voor het eerst de Mascleta gezien hier in Gandía, een beetje raar, dat vuurwerk overdag. Zolang het knalt is het echter goed voor de Valencianen! Daarna besloten we een kijkje te gaan nemen in Gandía stad. Zoals gezegd staan daar ongeveer 23 fallas opgesteld. We mochten al meteen genieten van een optocht, helaas kregen alleen de kindjes snoepjes… We werden geleid door de tandem-partner (tandem: 2 personen die elkaars taal willen leren en elke week samenkomen om een van de talen te oefenen, ik doe dit met een Colombiaan die zijn Frans wil oefenen) van Franzi (mijn flatgenootje). Zij is zelf ook 3 keer koningin geweest de afgelopen jaren. Duidelijk geen last van de crisis. Ze heeft ons meegenomen naar een bar waar de rest een typisch fallasshotje heeft genomen, iets pastis/raki-achtig. Na nog wat dwalen door de stad hebben we (weer) lekkere tapas gegeten in een authentiek restaurantje. Helaas staan er tijdens de fallas ook honderden churros en bañuelos (smoutebol-achtig) kraampjes verspreid over de stad en konden we ook daar niet aan weerstaan…

Op zaterdag zijn we dan naar Valencia getrokken. Alle bussen en treinen zaten overvol. Bijgevolg waren we te laat om dicht bij de Mascleta te komen en hebben we enkel een beetje kunnen zien in een gebouw met spiegelruiten. Het was wel 27 graden en we zagen meerdere mensen flauwvallen tussen de massa. Na veel wringen zijn we tot op de Plaza de la Virgen geraakt waar we een goed plekje konden bemachtigen om de processie te zien. Het bleek echter gewoon hetzelfde als de dag er voor in Gandía (behalve dat Valencia 600 casals fallers heeft en Gandía 23, de optocht duurde dus zo’n 10 uur), dus besloten we nog wat verder rond te wandelen. Bij de Torres de Serrano stonden we verschillende straatartiesten. Echt een leuke sfeer. Na uren en uren verderdwalen door de stad hebben we naar het vuurwerk gekeken op een brug over de Rio Seco. Een speciaal moment!

Na een dagje uitrusten op het strand op zondag zijn we maandagavond naar “La crema” in Gandía gaan kijken. Het was weliswaar aan het regenen! We hebben er 2 meegemaakt, de eerste en de laatste, want we wilde bij deze laatste en grootste op de eerste rij staan. Elke crema begon met een halve minuut vuurwerk, daarna werd het vuur aangestoken. Uiteraard staan de brandweermannen altijd paraat als het vuur over dreigt te slaan op een gebouw of een boom (en dat was nodig ook). Het was echt een unieke ervaring, veel meer kan ik er niet over vertellen, jullie moeten het facebookfilmpje zeker bekijken!

Het was en het zal ongetwijfeld het meest onvergetelijke feest in mijn Erasmustijd hier zijn. Nog twee weken en ik mag mijn allerbeste vriendinnetje Jella verwelkomen tijdens het Paasverlof! Verder staat er ook een uitstapje naar Pamplona/Baskenland (voor de wereldvreemden: Noord-Spanje) op het programma, waar mijn flatgenootje Saioa woont :-)

Besos!

Geplaatst door ElenaMaria 13:39 Gearchiveerd in Spanje Reacties (0)

1200 frogs in Salamanca

España entera se va de borrachera

semi-overcast 17 °C

iHola cariños!

Dit weekend ben ik weer op stap geweest met ESN Valencia. Op het programma: 1 dag Madrid en 3 dagen Salamanca. Salamanca ligt ongeveer op eenzelfde lijn met Madrid en Valencia, heel dicht tegen Portugal aan. Omdat ESN dit jaar 25 bestaat worden overal in Europa nationale (internationale) evenementen georganiseerd om dit te vieren. Deze trip is daar een evenement van, wel 33 verschillende universiteiten waren vertegenwoordigd. Een groot feest dus!!

Opnieuw in alle vroegte vertrokken vanuit Valencia, om 5 uur in de ochtend. Tegen 10 uur zijn we aangekomen in Madrid. Daarna zijn we door Madrid gegidst door de coördinatoren van ESN Madrid. Het was een lange tocht na zo’n woelige en korte nacht! Madrid is natuurlijk prachtig, ik was er al geweest dus ik moest niet meer overtuigd worden. ’s Avonds zijn we ook het nachtleven gaan verkennen. Door een misverstand zijn we niet in de fameuze club Joy binnengeraakt, maar uiteindelijk hebben we toch een leuke nacht gehad. Drankjes kosten daar trouwens zo’n €15, in contrast met andere plaatsen waar ze je gratis drankjes aanbieden om je binnen te lokken.

De volgende dag zijn we in de late namiddag aangekomen in Salamanca. Daar wachtte ons een grote verrassing: geen hostel dit keer, maar een 4 sterren hotel!!! Omdat het laagseizoen is en 700 Erasmussers het volledige hotel bezetten hebben we 2 nachten voor een prikje in dit hotel kunnen verblijven. Ik en Martina deelden un matrimonial, dit wil zeggen een extra grote kamer met een extra groot bed, een massagedouche, een balkon, een gigantische televisie, oh my god! Salamanca is trouwens de universiteitsstad van Spanje, met de grootste universiteit en naar het schijnt ook de beste van het land. De verschillende faculteiten zijn verspreid over de stad en gevestigd in prachtige historische gebouwen. ’s Avonds hebben we een ruta de tapas gedaan, dit wil zeggen een route langs verschillende tapas bars waar je voor €1,80 een drankje met een tapa kan krijgen. In Salamanca kan je het authentieke Spanje pas echt ervaren. Daarna zoals steeds weer groot feest!

Zaterdagmiddag zijn we gaan shoppen. De locale Zara kan ook tellen als wereld erfgoed, zo mooi. Net als alle andere gebouwen in het centrum van de stad trouwens. Daarna hebben we een groots stadsspel gespeeld. Op 8 verschillende locaties kregen we uitleg over de stad en moesten we een proef afleggen (touwtrekken en andere scoutsachtige dingen) tegen ESN Murcia en ESN UV Valencia (wij zijn ESN UPV Valencia). We hebben uiteraard gewonnen ;). Daarna kwamen alle groepen tezamen op de Plaza Mayor voor een flashmob. Aangezien het symbool van Salamanca een kikker is was de opdracht een kikker nadoen. Ondertussen moesten de kapiteins van elk team Wally zoeken. Diegene die hem het eerst vond mocht zich het sterkste ESN team van Spanje noemen. De proef werd uiteindelijk gewonnen door Juan Carlos III uit Madrid.

Na een snelle douche werden we uitgenodigd op een walking dinner in ons hotel, in gala kledij, opnieuw met alle 1200 studenten. Helaas heb ik er niet echt van kunnen genieten want ik zat al de hele dag zonder stem. De hele dag was bijgevolg ook een spelletje mime. Geen afterparty voor mij die nacht! :(

Na een laatste heerlijk ontbijt en een souvenirjacht zijn we zondagnamiddag terug naar Valencia gekeerd, een rit van ongeveer 6 uur. Het volgende evenement waarover ik verslag zal uitbrengen vindt over 2 weken plaats: las Fallas de Valencia, een van de grootste feesten van Spanje! En tegelijk komt ook mijn eerste bezoek aan: Lies! CAN’T WAIT!!! :)

Besos!

Helen

P.S.: Bekijk ook zeker dit filmpje over het evenement http://www.youtube.com/watch?v=KZ_fo8nAG9U&feature=youtu.be, helaas wel enkel in het Spaans. Als je goed kijkt zie je me voorbij wandelen op 2:18 haha!!

Geplaatst door ElenaMaria 19:08 Gearchiveerd in Spanje Reacties (0)

(Berichten 1 - 5 uit 13) Pagina [1] 2 3 »